Повеќе пати на претприемач пишував за талентот! Тоа беше повеќе заради тоа што бркајќи го нашиот талент забораваме за испорака на вредност. Барајќи го нашиот талент создаваме страв кај самите себеси и ги одложуваме нашите испораки кои претставуваат основа за успех на еден претприемач.
Понекогаш едноставно не испорачуваме
Но, освен опасноста за одложена испорака и можноста никогаш да не се испорача вредноста постои уште една опасноста – себичност! Имам сретнато доста иако не сите талентирани луѓе кои кога ќе го докажат сопствениот талент стануваат себични токму во моментот кога треба да менаџираат. А себичноста за еден менаџер е многу лоша особина. Замислете добар дизајнер кој започнува бизнис врз основа на негов талент (дизајн) и има брз раст кој бара проширување на бизнисот. Тогаш наместо да тренира, менаџира, води, помага тој се затвора и не дозволува неговото знаење и неговите идеи да струјат низ сите бизнис членови. Тоа значи максимумот е постигнат и сега наместо понатамошен раст низ животниот циклус на бизнисите следува патот кон самоуништување. Од друга страна големо влијание има и околината, односно соработниците! Доколку вие сакате да го распространите вашето знаење, вашите идеи и вашиот талент на вашите соработници а тие не сакаат да го примат, вие повторно се наоѓате во опасност. Затоа внимавајте со кого работите и не бидете себичен. — Post From My iPhone












