post

Интрапретприемачко работење

Отпорот и претприемачот Секако дека интрапретприемачко работење има свои карактеристики. Големите деловни системи не иницираат иновации, вели едно мислење. Секако дека тоа е мислење за големи системи кои работат со проблеми.

Во практиката е утврдено дека големите системи кои правилно работат, имаат можности поради големите и силни тимови, како и поради големите лабаратории, да бидаат големи иноватори.

По прашањето на иновациите и малите претпријатија имаат големи можности за иновација, поради нивната флексибилност и брзо реагирање на профитните шанси. Средните претпријатија по ова прашање се во најнеповолна состојба.

Поради поуспешно имплементирање на интрапретприемаштвото, потребно е одговорноста да се лоцира што пониско во хиерархиската структура, како и да се направат поголем број мали и функционални единици.

Интрапретприемачите главно добро заработуваат, како плод на својата голема работа и трудот кој го вложуваат, но тие најчесто се осамени и размислуваат како новодојденци.

Во голем дел се осврнуваме на тоа како интрапретприемачите се желни да постигнат нешто, а за тоа имаат пречки во самата организација. Тоа најчесто се случува и е едно од поглавните обележја на работата на интрапретприемачите.

Меѓутоа постојат и големи компании кои успешно ги користат услугите на интрапретприемачите и не им поставуваат непотребни бариери, па таквите компании се успешни и не се предмет на оваа опсервација, туку кај таквите претпријатија може да се опсервираат други аспекти од работењето. Пример за тоа се големите компании, кои се покажале како добри иноватори. Тука можеме да ги спомнеме: “Johnson & Johnson” , “3M” , “Citibank”, “Intuit” и други.

За успешно развивање на интрапретприемачкиот дух, потребно е да им се оддаде признание на луѓето кои успеале нешто да направат.  Одредени компании, кои низ овој серијал се наведени како успешни примери, во некој миг можат да се најдат во криза, па дури и да банкротираат поради различни причини.

Да се направи атмосфера никој да не се чувствува загрозено, да се даде слобода во работењето, како и да се поддржат, изнајдат средства и да се обезбедат дозволи се основите за поттикнување.

За постигнати резултати и подобрено работење на организацијата, многу интрапретприемачи повеќе посакуваат признанија, отколку парични награди. Но, пожелно е од страна на врвното раководство, да се користат и двата начина за стимулирање на интрапретприемачи кои успешно реализирале деловен потфат, како и за тешкотиите низ кои поминале за да дојдат до реализацијата.

При реализирање на било каква замисла, потребно е да постои тимска работа. Тимската работа не може да се оформи да функционира преку ноќ, туку е потребно на долг период да се негува и форсира во големите организации, како производни, така и непроизводни. Секако, самата големина не е пречка за претприемаштвото и иновацијата, туку тоа е начин на оперативно водење и функционирање на претпријатието, а посебно постојниот начин на тоа раководење.

Потребни фактори за успех на интрапретприемачки потфати се:

  • потфати со цел висока профитабилност и поголемо пазарно учество;
  • силна подршка од топ менаџментот;
  • пазарна структура.

Подетално разгледано, менаџментот во претпријатието бара усвојување и спроведување на одредени политики во четири главни области:

  • Прво: Компанијата мора да биде претприемлива за иновации и спремна да забележи промени како можност, а не како опасност и закана. Таа мора да биде организирана да ја извршува тешката работа на претприемачот. За да се создаде клима за претприемаштво во организацијата, неопходно е постоење и спроведување на одредени политики.
  • Второ: Треба да се спроведе систематско мерење или барем оценување на остварените перформанси на компанијата како претприемач и иноватор, како и вградено учење за начините за подобрување на тие перформанси.
  • Трето: Менаџментот во компанијата бара постоење и примена на одредени практики на организациската структура, политика на создавање раководен кадар и управување со претпријатието, како и политика на наградување.
  • Четврто: Менаџментот на компанијата не треба да ги обесхрабрува настојувањата на поединци да реализираат одредени бизнис идеи. Нормално, доколку тие идеи се “издржани”. Не треба да ги казнува “реалните” неуспеси, но не смее да се дозволи секој да работи како што сака, бидејќи тогаш големите загуби од промашените проекти би ги “изеле” заработките на успешните проекти.

Останатите постови од овој серијал се:

About Илија Чубровиќ

Speak Your Mind

*