Бидете секогаш најиновативни! Алатки, екниги и видео презентации само за најхрабрите!

post

Иновации и ризикот

Конзистентност Постојат многу примери на иновативни потфати кoи не успеале. Тие неуспеси понекогаш ги чинат инвеститорите и милијарди долари изгубени пари.

За да се презентира ризикот кој е последица на иновација најдобро е да разгледаме еден пример. Приказната од примерот е презентирана подетално во книгата The Startup Owners Manual.

Во 1991 година Iridium е една компанија во започнување основана од Motorola и глобално партнерство од 18 компании за да создаде систем за мобилна телефонија кој би функционирал од секаде во светот, од бродовите во океаните до пустините во Африкa, како и високите планини на кои не постоела можност да има сигнал.

Компанијата купила 15 флоти на ракети од Русија, САД и Кина. Потоа лансирала 72 приватни сателити во орбитата кои служеле како предаватели за мобилните телефони кои се достапни од секаде во светот. Седум години по основањето на компанијата, односно во 1998 година сателитите биле поставени и првиот повик преку системот бил реализиран. Но, девет месеци по тој прв повик компанијата банкротирала. Тогаш овој потфат претставувал како најголем пропаст на еден стартап.

Прашањата за причините никогаш не престанале. Зошто толку иновативна идеја да пропадне, а притоа биле вложени 6 милијарди долари во таа иновација? Компанијата имала бизнис план. Но, сепак бизнис планот не гарантира успех.

Кога во 1991 година компанијата била формирана, глобалниот опфат на мобилна телефонија бил сеуште многу мал, недостапен за секаде и многу скап. Iridium логично изработила бизнис план во кој ги опфатила претпоставките за купувачите, нивните проблеми и производот потребен за решавање на тие проблеми. Исто така, тој бизнис план ги содржел и останатите претпоставки како продажни канали, партнерства, модел на приходи и сето тоа спакувано во финансиско предвидување на продажбата што гарантирало дека Iridium набргу ќе почне да заработува огромни пари.

Но, на Iridium му требало седум години да помине од основниот концепт до лансирање на иновативниот производ. За тој период иновациите во мобилната телефонија започнале да се движат многу бргу, така да кога Iridium бил спремен во целост за настап на пазарот, само неколку места во светот немале достапна мобилна мрежа. Традиционалните компании кои нуделе услуги за мобилна телефонија со голема брзина во тој период ги ширеле местата на кои сигналот бил достапен. Цените на услугите почнале да се намалуваат со зголемување на бројот на корисниците и намалување на цените на мобилните телефони. Самиот телефон станувал се помал благодарејќи на новите технологии, додека телефонот на Iridium бил доста голем. Уште полошо, тој толку иновативен телефон замислен во 1991 година не можел да се користи од автомобил во движење бидејќи барал поврзување до сателит од статична локација. Наместо 50 центи по минута колку што чинеле услугите на традиционалните компании услугите на Iridium чинеле 7 долари минута и плус 3000 долари за самиот телефон.

Во 2000 година една инвеститорска група ја купува компанијата со имот вреден 6 милијарди долари за 25 милиони долари.

Забележувате како инвестиција во иновација која во моментот на самиот концепт се чинела профитабилна води до целосен неуспех. Ова е поради фактот што ризикот не е намален преку одговор на следниве прашања:

• Дали проблемот кој иновацијата го решава купувачите сакаат да биде решен и кога?
• Дали производот го решава проблемот на купувачот?
• Дали имаме видлив и профитабилен бизнис модел?
• Дали имаме доволно знаење за да го продаваме производот?

Доколку одговорот на некое од овие прашања е не, ризикот е голем. Во случајот со Iridium тие имале добро прилагоден бизнис план на претпоставки за следни 7 години, кои никој не може да ги докаже, ниту потврди, наместо видлив и профитабилен бизнис модел докажан во моментот на започнување на потфатот.

post

[Видео] Што е бизнис модел?

Во многу прилики тука на претприемач ја истакнуваме важноста на бизнис модел, особено за стартапи и како дел од теоријата на бизнис идеи.

До пред извесен период немаше едно систематско решение или алатка која би помогнала да се креира еден бизнис модел се до појава на книгата Business Model Generation од Alexander Osterwalder и Yves Pigneur. Тие ја даваат следнава дефиниција за бизнис модел:

Бизнис модел опишува како една организација креира, испорачува и стекнува вредност.

Сето она што го зборуваме и ќе продолжиме да го зборуваме тука, во однос на бизнис моделот во оваа видео е презентирано сликовито.

post

Видео: Роки приказна раскажана од Тони Робинс

Филмовите за Роки и патот кон успехот на ликот, главниот јунак се чини дека нема кој не ја знае.

Оваа видео претставува приказна за тој јунак, но раскажана од еден од најголемите експерти за мотивација – Тони Робинс.

post

Креирање на нова бизнис идеја преку комбинација на постоечки

Задачи пред започнување на бизнис Креирање на бизнис идеи претставува процес на иновативни можности на еден претприемач. Во серијалот за иновативни можности опфативме повеќе можности за креирање на бизнис идеи кои може да се искористат од еден претприемач.

Зошто на еден претприемач му требаат постојано нови идеи?

Ниеден бизнис не е имун на надворешното влијание. Претпоставките и за најиновативните бизниси дека можат да бидат мирни подолг временски период зарди недостаток на конкуренција не држат вода. Мора постојано да се иновира, менува и подобрува.

Како една можност за стекнување на добри бизнис идеи претставува комбинација на две или повеќе бизнис идеи во една.

Сите го знаеме примерот на појава на видео игри како резултат на еден човек кој работел во детски забавен парк и студирал електроника. Двете идеи, односно индустрии (забавен парк за деца и познавање од електроника) ги искомбинирал во тогашното чудо на техниката наречено како видео игри.

Подолу е еден процес кој би можел да го искористиш за оваа намена:

  • Бреинстормирај колку што можеш повеќе бизнис идеи.
  • Прегледај ги и групирај ги доколку некои се слични или имаат иста намена.
  • Направи табела со две колони во кои ќе ги смести бизнис идеите.
  • Започни со една идеја од првата колона и додека мислиш на неа разгледувај ги идеите од втората колона (без онаа која си ја избрал од првата) и размислувај за можна комбинација меѓу истите.
  • Кога ќе налеташ на идеја од втора колона која може да се комбинира со идеја од првата колона и притоа ти се чини интересна поврзи ги со стрелка.
  • Продолжи со истиот процес за секоја идеја од прва колона се до последната.
  • Во посебна табела извлечи ги можните комбинации.
  • Доколку сакаш да го повториш процесот за комбинација и на трета идеја во комбинација на првите две додади уште една колона каде ќе ги повториш иницијалните идеи.
  • Повтори го процесот на идеите (комбинации) од првата колона со втората колона (иницијални идеи).

Внимавајте при процесот да ги отфрлите сите предрасуди и размислувања за можната изводливост. Како еден претприемач ти бараш иновативна можност, идеја која може да го смени изгледот на светот.

Од друга страна не е лошо кога ќе дојдеш до повеќе комбинации да дадеш и сопствени размислувања, или идеи за подобрување на комбинацијата.

Целта е да дојдеш до идеја, а не до тоа дали е изводлива и дали купувачите ќе ја сакаат. Тој процес е опфатен со теорија на бизнис идеи.

 

post

Царински и нецарински бариери во меѓународно работење

Гаранција и сервис Вчера напоменавме дека постојат разни бариери во меѓународното работење. Сега да видиме со какви се бариери може да се соочи една компанија.

Може да се каже дека постојат два вида на бариери: царински и нецарински бариери.

Секоја држава наплатува царини. Со воведување на царините, доаѓа до поскапување на крајната цена на производите, со што се намалува конкурентноста на тие производи. Од царината, државата добива пари во буџетот, домашните компании добиваат заштита од надворешната конкуренција, а купувачите губат бидејќи мораат да платат поскап, а некогаш и понеквалитетен производ. Царината, во принцип, ја зголемува неефикасноста на домашните компании, бидејќи тие добиваат монополски статус.

Зголемените царини или ограничувања, се воведуваат и доколку од одредена држава се пласираат производи, на кои тешко може домашната индустрија да им конкурира.

Одредени производи, поради евтините енергенси или поради евтината работна сила, можат да бидат евтини, што може од други држави да се протолкува како да се тоа дампинг цени. За таквите производи може да се воведат ограничувања во увозот или воведување на зголемени царини, како заштитни механизми против дампинг цените. Тоа најчесто се случува бидејќи меѓународните компании имаат супериорна технологија, користат евтини суровини, најдобри човечки потенцијали или се субвенционирани од моќни држави. Пример, субвенционирано производството на земјоделските производи кои доаѓат од ЕУ и САД. Во зоните каде што постои заеднички пазар, царинската унија или слободната царинска зона се дозволува слободна трговија и не постојат царини ниту квоти, кои одделни земји меѓусебно ги наметнуваат. Некои држави промовират царина како механизам за заштита на купувачите.

Пример: Забраната за користење на месо, третирано со хормонот за раст воведено од страна на ЕУ.

Постои и парцијална царинска унија, каде неколку земји воведуваат иста царина кон трети земји. Преференцијалните царини, се пониски царини кои ги предвидуваат или ги пропишуваат поедини регионални сојузи, едни на други и регулирани со договори за слободна трговија.

Царините се делат на: увозни, извозни и транзитни.

Извозните царини ретко се применуваат, а служат само за дестимулирање на извозот на одредени производи, за кои има побарување или се од стратешка важност за матичната држава.

Транзитните дозволи ретко се користат, бидејќи во 1921 год. е потпишан меѓународниот договор за нивно укинување. Значи, на сила се главно увозни царини. Државите можат меѓусебно договорно да ја намалат висината на царината, но доколку се во судир, можат царината и да ја зголемат.

Царината може да се предвиди, да биде до определен ниво со помал износ, а по определениот ниво да биде повисока. Висината на нивото на царината, се одредува преку две основи: првиот основ е вредноста на увезените производи, а другиот основ е количината на увезените производи.

Прелевманите или акцизите, имаат сличност со антидампинг царините и се воведуват најчесто на стратешките производи, за да се намалат влијанијата од субвенциите и премиите.

Интерес на најразвиените земји во светот е да не постојат царини или тие да бидат исклучително ниски, па царинските бариери се помалку претставуваат проблем при меѓународната соработка и трговија.

Во ЕУ и САД царините се во просек ниски и во зависност од секторот изнесуват околу 3-10 %, па царинските методи за заштита тешко се применуваат, така да овие држави доколку сакаат да се заштитат од конкуренцијата, воведуваат нецарински методи за заштита.

Развиените земји формално застапуваат ниски или никакви царини, а штом нивните интереси ќе се загрозат, тие веднаш реагираат со примена на нецарински бариери.

Пример е воведувањето на нецарински бариери, при решавање на спорот со Јапонскиот извоз на автомобили или Кинескиот извоз на текстил.

Развиените земји се најголеми корисници на нецарински бариери, бидејќи неразвиените земји немаат доволно сила, интерес или знаење да ги спроведуваат овие бариери. Развиените земји, најчесто ја штитат својата автомобилска индустрија, челична индустрија, текстилната индустрија, земјоделието.

Особено се даваат големи премии на земјоделските производи и во таа сфера најтешко оди либерализацијата, а настојуваат да воведат либерализација во други индустриски гранки, каде се исклучително јаки и конкуренцијата не им може ништо.

Пример, Европа применува високи царински стапка за месо и патики, а за суровини и енергенси, кои им се неопходни за интензивно производство царината изнесува 5 %.

Нецаринските бариери главно се делат на количински и вредносни. Кога постои голема побарувачка за меѓунардни производи, доколку се сака тоа да се спречи, најдобро е да се воведат контигенти и дозволи со што би се намалил увозот, а би се стимулирало домашното производство. Односно, државите одлучуваат да увезат производи до одредена парична или до одредена количинска мерка.

Квотите особено се применуваат во текстилната и земјоделската индустрија. Воведувањето на квоти или контигенти е ограничување на увоз на одредена количина или на одредена вредност на производот, за определен временски интервал. Прелевманите се користат особено во ЕУ. Тоа е одржување на цените, најчесто за земјоделските производи на повисоко ниво од светските цени. Доколку друга земја извезе земјоделски производи во ЕУ, тие воведуваат варијабилна царина, со што цените на увозните производи се изедначуваат со цените на домашните производи и конкурентноста на увезената стока се губи.

Со антидампинг мерките се штити пазарот од дампинг цените, каде производите на еден пазар можат да се продават под цената на чинење.

Пазарот може да се брани и со воведување на компензаторски мерки. Односно државата да добие компензации во случај определен производ да се продава, по за нив неповолни услови. Оваа мерка е слична со антидампинг мерките.

Понатаму, може да се наметнат административните бариери, при што споро се добиваат дозволи, па компанијата може да чека со денови иако производите чекаат на граница за да и се дозволи влез во државата. Одредена стока може дури и да се расипе, а во секој случај се зголемуваат транспортните трошоци, што би морало да се надомести со определување на повисоки цени на производите, што би било исто како директно да им се вовела голема царина.

Може да се воведат и голем број на дозволи и одобренија, што го прави влезот на тој пазар доста тежок.

Како уште една мерка на нецаринска бариера е барањето за локално учество, во смисол на основање на заедничка компанија, заедничко производство или слично. При што се наметнува барањето, во финалниот производ да се вгради одреден дел, кој е направен во земјата домаќин. Бидејќи царината за делови е помала отколку царината за готови производи, компанијата може да произведе голем број на делови во своите погони, надвор од матичната држава, а на домашната компанија може да и остави само да доработи или да произведе одреден дел, да го монтира и понатаму да го пласира. Ова е начин да се одбегне бариерата. Матичната држава е свесна за овој начин на работење, но бидејќи доаѓа до одредени вработувања, го толерира ваквото однесување.

Понатаму, постои техничка бариера, каде се бара производите да задоволат одредени високи-технолошки и еколошки прописи. Спогодба за “доброволно” ограничување на увозот се применува во секторот на автомобили, челик, текстил, каде развиените земји се чувствителни, особено при трговијата со Јапонија и Кина. Не се работи за доброволни средства, туку поради заканите, одредени држави мора да потпишуваат доброволни ограничувања на извозот. Заканите, доколку не се применуваат, доброволните ограничувања можат да бидат од различен вид, а во голема мерка би ја засегнале спротивната страна.

Културната бариера, е облик на бариера која спречува некој производ да се користи во одредена држава, поради различните културни особености.

Политичката бариера, е бариера со која определени производи не се користат поради судири, блокади, санкции или војна помеѓу определени држави.

Бариерата може да биде и корупција на царинските или други службеници.

post

Зошто повеќето стартапи не успеваат?

Започнување со раст Зошто стартапи не успеваат?

Едно од најпоставуваните прашања и на кои тешко може да се нејде едноставен и универзален одговор.

Прво, да напоменам дека тука го користам зборот стартап и тој се однесува на ентитет, организациски систем кој се обидува да започне бизнис, да иновира, да креира нешто ново, да задоволи потреба на пазарот… Не станува збор за стартап како процес на започнување на бизнис.

Второ, мора да ни биде јасно што всушност претставува стартап. Имам проучено можеби стотици дефиниции за стартапи. Сите се различни и сите отсликуваат една карактеристична состојба на овој или оној начин. Но, доколку ги рангирам врз основа на тоа која е најдобра, односно која најреално го претставува тој организациски систем секогаш би ја издвоил и би ја издвојувал онаа која ја споменав во Дали погрешно се разбравме, дефиницијата на Steve Blank:

Стартап претставува привремена организација во потрага за приспособлив, повторлив и профитабилен бизнис модел.

Во изминатиот период од две години анализирав стотици вакви организации, што формално, што неформално. Дури и некои кои во моментов изгледаат дека успешно ја поминале таа фаза од животниот циклус, а сепак постои опасност да страдаат во една блиска иднина. Тие анализи, ми ги потенцираат неколкуте причини за неуспевање. Подолу се презентирани истите.

#1 Започнување на бизнис врз основа на интуиција

Иако интуицијата понекогаш е потребна сепак, таа не е нешто што гарантира резултати. Започнување на бизнис бара многу влужувања, и често пати тие ги мериме само врз основа на финансии, но тука е и трудот на еден претприемач, време кое може да биде и повеќе од 20 часа дневно… Да не зборуваме за стрес, односи со семејството или сите пропратни елементи кои го следат едно започнување. Влогот е голем и мнопгу е ризично да се започне врз основа на интуиција.

Интуицијата е видлива и во бизнис плановите, на пример:

  • Ќе имаме приход од толку и толку.
  • Купувачите се тие и тие, и ќе ги сакаат нашите производи.
  • Продажбата ќе биде таква и таква…

Сите тие претпоставки во голем дел се базираат на интуитивен одговор на идниот претприемач, а понекогаш и се “шминкаат” особено, ако се конкурира за финансиски средства. Но, ваквиот пристап ќе го чини претприемачот, кога тогаш.

#2 Недоволно препознавање на вистинскиот пазар

Многу ретко малите бизниси, односно претприемачите го препознаваат вистинскиот пазар. Денес дефиниците на пазарот не се исти како во минатото и не може да се користат традиционалните знаења.

Во една таква ситуација, бизнисот се започнува со едноставно таргетирање на севкупниот пазар, да се задоволи секој кој на некаков начин е поврзан со пазарот. Но, дали еден мал бизнис може да задоволи секого? Мала бакалница во локално маало не може да задоволи купувачи од друга населба. Но, може и има голема предност да влијае на локалните купувачи од тоа маало, да купуваат кај него наместо во големите маркети.

Кој е вистинскиот пазар за еден стартап? Оној кој ќе даде најдобри резултати за најкратко можно време. Специфични сегменти од пазарот имаат специфични потреби, специфични проблеми, специфични желби… Голем дел од тие потреби, проблеми или желби воопшто не се задоволени, ниту пак решени. И, она што е најдоброто за еден стартап е што големите бизниси дури и немаат интерес во моментов да креираат или задоволуваат такви желби.

#3 Недоволно препознавање на вистинските купувачи

Вообичаено во пракса се има идеја, се прави бизнис план во кој се наведуваат купувачите и се започнува бизнис. Но, дали тоа се оние вистинските купувачи? Кој знае? Ти, сигурно не знаеш и не си сигурен 100%. Единствено кој знае е твојот купувач, тогаш кога ќе дојде да ти даде пари за твојот производ и/или услуга, но и кога ќе се вратат да го повторат процесот.

Секој стартап има потреба од оние купувачи кои ги нарекуваме “рани прифаќачи”. Доколку не постојат такви купувачи кои ќе бидат спремни да купат нешто сеуште неиспробано на пазарот, нешто сеуште недокажано, нешто што можеби сеуште не постои, односно не е развиено, бизнисот не треба да започнува. Преку нив се дефинираат вистинските купувачи, бидејќи задоволувајќи ги нивните специфични потреби, проблеми и желби се дефинираат вистинските купувачи за бизнисот.

Препознавање и анализа на вистинските купувачи не се изведува од канцеларија со помош на интернет и списанија или пак статистики. Тие се изведуваат во директни контакти со таквите можни купувачи. Тие се изведуваат така што во повеќе случаи ќе се креира желба која што можеби и воопшто во моментов не постои.

#4 Предолго чекање за директен настап

Идеите се вредни само доколку се проверат дека ќе функционираат и доколку навистина се имплементираат за да функционираат. Започнување на бизнис се карактеризира често пати со еден долг макотрпен процес на развој на идеја, развој на производ и/или услуга, подготовка на бизнис план, барање на финансии, барање на локации…

Интересно е што процесот може да трае со месеци, а понекогаш за поспецифични високо-технолошки бизниси и со години. Идејата која е вредна денес, утре можеби и најверојатно нема да вреди. процесот на започнување на бизнис не претставува имплементација на бизнис идеја, како што е во најголем број на случаи. Тој процес претставува, како што кажува и дефиницијата за стартап погоре процес на потрага за приспособлив, повторлив и профитабилен бизнис модел.

Кога се трага по присопособлив, повторлив и профитабилен бизнис модел лансирањето на производот и/или услугата во одредена фаза е присутно. Не се чека, се да биде готово па да се започне, туку итеративно се воведува и имплементираат подобрувања се додека не се стигне до ниво кое веќе е спремно за масовен пазар.

#5 Започнување без бизнис модел

Многу ретко сум видел кај нас во пракса да се има бизнис модел при започнување, без разлика дали тој е добар или лош. Да, некои имаат бизнис план, но само заради некои формалности без можност за практична имплементација подоцна. Од друга страна и самата имплементација во еден стартап на бизнис план е неможна бидејќи се е претпоставка, а не постојат некои цврсти докази или податоци за било што што ќе се презема.

Зошто на еден стартап му треба бизнис модел?

Бидејќи многу работи се непознати, бизнис моделот претставува едноставно флексибилно средство кое ќе овозможи тестирања за да се дојде до вистинскиот модел.

#6 Премногу трошење, непотребно

И како последна причина би ја издвоил премногу непотребно трошење додека сеуште бизнисот претставува стартап. Се троши на маркетинг, на развој на производ, на обезбедување на локации, на опрема…

Но, дали сето тоа навистина треба? Ако е маркетинг дали наместо 100.000 денари може да се потрошат 20.000 денари? Дали оваа фаза бара трошење на 100.000 денари во маркетинг? Дали, има потреба од маркетинг?

Таквите прашања ќе бараат постојано одговор од еден претприемач. Доколку не се постигне вистинскиот баланс помеѓу трошењето и креирањето на бизнисот, веројатноста за неуспех е голема.

Ова се само шест причини кои ги издвоив како главни за оваа фаза. Инаку, имам листа од 70-тина причини која ја ажурирам постојано преку нови анализи, проучувања и тестирања.

Твојата работа е да го искористиш ова знаење, доколку сакаш да започнеш бизнис. Смени го начинот на размислување и примени нешто што ќе даде резултати.

 

post

Бариери во меѓународното работење

Оружје Државите настојуваат да постигнат целосна внатрешна рамнотежа со постигнување на целосна вработеност, со одржување на стабилни цени, но настојуваат да одржат надворешна рамнотежа и преку одбегнување на неизбалансираност во меѓународната трговија, односно во меѓународното побарување.

Со цел да се остварат овие определби, државите прибегнуваат кон примена на различни видови на бариери. Бариери во меѓународно работење и тргување се поставуваат заради заштита и чување на домашната индустрија (доколку има голема побарувачка за странскиот производ), остварување на буџетски приливи, остварување на доминација над другите држави и слично.

Државите можат да имаат либерален или протекцииски став кон бариерите во меѓународното работење и трговијата.

Протекционизмот најчесто се воведува со цел да се заштити младата или недоволно развиената индустриска гранка. Но, искуството покажува дека само со заштитните механизми, без спроведување на други активности, нема да може да се овозможи правилен развој на било која индустриска гранака и дека таа гранка долго време ќе покажува слабост во работењето. Во теориите се сретнуваат ставови дека слободната трговија носи општа светска благосостојба, но во пракса тоа не е така, бидејќи од слободната трговија немаат сите членки подеднаква корист. Се зависи од тоа дали се гледа од страна на развиените или неразвиените земји.

Некои на бариерите гледаат како на препреки за развој на слободната трговија, додека други во бариерите гледаат како на заштита на сопствените интереси, индустрии, граѓани…

Најголемите приврзаници за слободна трговија се всушност најразвиените земји на светот САД, ЕУ, Јапонија, бидејќи тие не се плашат од конкуренцијата, особено во високопрофитниот индустриски сектор, затоа што скоро и да нема кој да им конкурира на рамноправна основа.

САД од своето основање 1776 година, секогаш водела протекционизам за да ја заштити својата индустрија. Дури во почетокот на 20 век, кога достигнаа големо ниво на развојот, почнаа да пропагираат слободна трговија и меѓународна соработка. Слично се однесуваат и другите високоразвиени земји.

Факт е дека процесот на глобализација зема голем замав и дека се поголем е бројот на држави членки на Светската Трговска Организација, па се наметнуваат други односи кон бариерите и кон ограничувањата.

Порано државата можеше да даде статус на повластена нација на друга држава, да воведува големи царини и со тоа драстично да влијае на степенот на соработката. Со членство во СТО, државите се обврзани да применуваат ниски царини и сите држави потписнички да имаат меѓусебно признат статус на најповластена нација. СТО овозможува да се елиминираат бариерите во трговијата и соработката, а тоа важи за сите земји потписнички. Со тоа, теоретски е поставен услов за фер соработка. Доколку дојде до отстапување, СТО се вклучува во арбитража и решавање на споровите.

Бариерите во светот се намалуваат и поради големиот развој на телекомуникациите, интернетот, како и авионскиот и транспортниот сообраќај, што овозможува брза достапност на информации, луѓе и производи во сите краишта на светот. Сепак, иако се намалени бариери во работењето, тие остануваат и понатаму да постојат.

post

Бизнис план за еден ден преку прашања

Бизнис план

Бизнис план

Бизнис план е потребен кога бизнисот веќе ќе започне да функционира, кога се поминува она страотна стартап фаза, но без грешка.

Во овој наслов би сакал да презентирам еден едноставен процес на подготовка на еден едноставен план за развој на твојот бизнис. Процесот е преку одговор на специфични прашања кои ќе те поттикнат да размислиш, најдеш одговори и составиш план со конкретни чекори за твојот бизнис во наредниот период.

Напомена: овој вид на бизнис план се однесува на мали бизниси кои само што ја поминуваат стартап фазата, односно хипотезите се тестирани и докажани и бизнисот започнува да заработува пари.

Ти како претприемач

Ти си претприемач, од тебе се започнува или започнало. Затоа и мора да започнеш од тебе.

Интересно е што многу проблеми во еден бизнис се јавуваат токму во таа спрега, претприемач, бизнис и купувачи. Претприемачот има свои цели, бизнисот има свои цели, но и купувачите имаат свои цели.

Сите тие цели мора да се усогласат за да системот-спрегата функционира како едно. Затоа мора да започнеш од тебе, твоите цели и твојата визија.

  1. Како еден претприемач како се гледаш во следните една, две или три години?
  2. Што сакаш да постигнеш на личен план во тој период?
  3. Можеш ли да го постигнеш тоа што сакаш да го постигнеш?
  4. Што твојот бизнис треба да постигне за да можеш да ги постигнеш личните цели?

Бизнис визија

Кога веќе знаеш што сакаш и како да го постигнеш тоа што го сакаш време е да ја скицираш визијата за бизнисот за во иднина, односно периодот за кој ќе се однесува тој бизнис план.

  1. Што сакаш твојата компанија да биде во иднината?
  2. Зошто сакаш да биде тоа што сакаш да биде во иднина?
  3. Како бизнис визијата може да допринесе за визијата за тебе како еден претприемач?
  4. Како бизнис визијата може да допринесе за купувачите?

Бизнис цели

За да една визија стане реалност мора да исполнат одредени цели. Кои се тие цели?

  1. Како ќе ја реализираш визијата?
  2. Која е целта на постоење на твојот бизнис, односно мисијата на бизнисот?
  3. Која е вредноста која што ќе им ја ветуваш на купувачите во идниот период?

Маркетинг

За еден бизнис да ги исполни целите поставени пред него ќе мора да има купувачи, и да ја зголемува базата со купувачи. Затоа и потребата од маркетинг стратегија.

  1. Кои ќе бидат идеалните купувачи за твојот бизнис?
  2. Каде се тие?
  3. Што сакаат?
  4. Како функционираат?
  5. Како ќе го раснеш бизнисот?
  6. Како ќе стигнеш до тие купувачи?
  7. Какви можности постојат на пазарот?

Финансии

И се би било ОК, доколку не постојат трошоци. Но, тие се неминовна реалност на еден бизнис и мора да се обезбеди нивно покривање, инаку нема бизнис.

  1. Што треба да постигнеш на финансиски пла по една година од имплементацијата на планот?
  2. Какви приходи очекуваш?
  3. Каква профитабилност очекуваш?
  4. Како ќе го мериш успехот?
  5. Како ќе се движи готовинскиот тек?
  6. Треба ли да интервенираш со дополнителни финансии заради целосна имплементација на планот?

Акција

Досега беше се лесно и едноставно, си седиме во канцеларија и пишуваме на лист хартија, користиме дигитрон или компјутер. Но, она што се планира, мора да се имплементира. А, ќе се имплементира само доколку твојот план има прецизно и јасно дефинирани чекори кои треба да се преземат заради реализација на планот и остварување на зацртаните цели.

  1. Какви конкретни чекори ќе преземеш заради остварување на визијата?
  2. Кога клучните проекти ќе бидат комплетирани?
  3. Кој ќе биде одговорен за имплементација на конкретните следни чекори?
  4. Што претставува успешна акција?
Ова е план кој може да биде и на една страничка, добро, можеби двострано. Но, овој план ќе биде јасен патоказ за периодот кој следува. Доколку сакаш подетален план со опфаќање на сите елементи може да ги погледнеш специфичните поглавја на еден бизнис план во постот насловен како процес на бизнис планирање каде се дадени 15 елементи кои еден бизнис план треба да ги опфати преку еден процес на планирање.
post

Менаџерска позиција без искуство

Менаџмент Не сум оној кој ја брани тезата дека за да се биде менаџер мора да се помине време во една организација, преку билдање на искуство…

Многу менаџерски позиции се прецизирани со тоа: работно искуство од минимум… Мое лично мислење е дека таквото ограничување претставува препрека за брз организациски развој на организацискиот систем во кој е дефинирана специфична менаџерска позиција.

Не сум ни од оние кои сметаат дека ако не треба менаџерската позиција да биде ограничена со работно искуство, било кој може да стане менаџер. Имав можности да видам први работни искуства по студентските денови да се станува менаџер. Добро, некои завршија во “ќорка” што би рекол Шојиќ.

Но, она што одсекогаш сум сметал дека мора да се земе во предвид е личниот капацитет на лицето кое конкурира за менаџерска позиција. Зошто велам дека ограничувањето со работно искуство со години е лошо? Затоа што секое лице има различен капацитет. Некој потребното искуство ќе го стекне за 5 или шест години, додека некој друг за една година. Некој ќе ми каже дека не е возможно. Зошто да не е возможно. Младите брзо прифаќаат нови работи, брзо се едуцираат, брзо применуваат она што го научиле… Тие тестираат, имплементираат, грешат и учат од грешки. Тоа е новата енергија која му е потребна на секој организациски систем во денешно време.

Менаџери се потребни, тоа е факт. Но, и секој вработен кој претендира на една таква позиција поминува одредени скалила. Сигурно дека нема да може да извршува функции на врвен менаџмент, но може да раководи со мала организациска единица и тоа многу добро. Од друга страна, прескокнување на некој со одредено искуство кој чека можеби десетици години да се ослободи таа позиција може да предизвика проблеми.

Пред некоја недела имав можност да зборувам и да презентирам дел од моето лично искуство пред постдипломци во Нови Сад. Иако немав време за никаква подготовка сепак успеав да ги извлечам најважните три карактеристики кои треба, но и не мора да ги има еден млад менаџер. Велам, но и не мора бидејќи може и мора да започне со нивното градење веднаш откако ќе дојде на една таква позиција. Ги извлеков директно преку едно мое искуство кога се зафатив да работам на менаџерска позиција, но без доволно работно искуство пропишано за тоа работно место.

Кои се тие елементи? Досега повеќепати сум ги споменувал тука, но од еден друг аспект, односно преку еден поглед од страна на маркетинг функцијата во еден бизнис.

На еден млад менаџер прво што ќе му треба е кредибилитет. Што претставува кредибилитет?

Според Stephen Covey, авторот на The Speed of Trust, кредибилитет е функција на 4 елементи:

  • Интегритет. Интегритет ќе изградите со помош на вашата искреност и чесност.
  • Посветеност. За посветеноста морате да имате мотив, агенда и однесување кое ќе ве претстави како навистина посветен менаџер на работата која ја работите.
  • Способност. Способноста пак е функција на вашиот талент, вештини, експертиза и знаење. Способноста одговара на прашањето: Дали сте токму вие релевантен?
  • Резултати. Резултатите се приказ на вашите перформанси како сегашни така и минати. Прикажување на овие резултати го зголемуваат вашиот кредибилитет.

Целта е да се постигне доверба. Како млад менаџер, тешко ќе помине постарите да имаат доверба во тебе. Затоа кредибилитетот води кон тоа да бидете искрени, чесни, посветен на работата, со посебен мотив, да бидете способен и да имате резултати. Е, сега кога станува збор за резултати, со помало искуство тешко може да се издвојат, но повторно, не зборуваме за директен скок “од улица на менаџерска позиција”, туку зборуваме зо помината година, можеби две или три на некое неменаџерско работно место. Доколку во тоа искуство постојат резултати, значи дека може да се претендира на менаџерска позиција. Од друга страна, може да се помине и на брзи постигнувања на резултати и како нов менаџер, со што работите ќе се движат во нагорна линија во поглед на односот на менаџер и вработени.

Вториот елемент кој е потребен, а кој ќе зависи од кредибилитетот, односно кредибилитетот може да помогне за негово брзо постигнување претставува репутација.

Репутација претставува:

  • Јавно мислење. Какво мислење имаат оние кои треба да ги менаџираш за тебе како менаџер?
  • Социјална евалуација. Како оние кои треба да ги менаџираш те евалуираат како еден менаџер?
  • Идентитет дефиниран од страна на други луѓе. Каков идентитет ти даваат оние кои треба да ги менаџираш?

Како што може да се забележи, на кредибилитет може да се работи и да се гради, додека кога станува збор за репутација таа мора да се стекне.

И секако за крај, како последен елемент кој пак единствено може да се стекне преку градење на кредибилитет и стекнување на висока репутација е довербата.

Довербата е таа која обезбедува непрекинат тек на сите работни активности во еден организациски систем, а со тоа и долгорочна стабилност на бизнисот. Ако имаат доверба во тебе, нема да бојкотираат, нема да се противат и ќе бидат фокусирани на работата која им ја доверуваш.

post

Идеи кои може да ги искористиш од Март 2012

Претприемач

Претприемач

Веќе сме во четвртиот месец од оваа 2012 година кога помина првата недела. Овој пост претставува месечен серијал за оние најчитаните, односно најдобрите постови кои како идеи може да ги искористиш за развој на твојот бизнис, а се објавени претходниот месец. Претходниот месец во овој случај е март 2012 година.

Овие наслови, на крајот на годината по уште една анализа на популарноста ќе влезат на страната Започни тука.

Во февруари на претприемач беа објавени 44 наслови во кои преовладуваше темата за започнување на бизнис што е логично како главна тема за оваа 2012 година на претприемач.

Па, да видиме што е она најактуелното што можеш да го искористиш за твојот бизнис од Март 2012 година.

Започнување на бизнис

Маркетинг

Продажба

Претприемач