post

Интрапретприемачи: Фактори кои доведуваат до нивна појава

Интрапретприемач Работењето на претприемачите се карактеризира со тоа што тие оформиле одреден бизнис и ги надминале сите тешкотии кои го следат тој процес. Тие креирале нешто од ништо. Го подобриле светот околу нив. Донеле иновација или решение за проблем кој постоел или пак за кој воопшто не постоела свесност дека постои.

Во понатамошната фаза, доколку се запазени сите критериуми (и доколку претприемачот сам не го ограничува растот на фирмата), неминовен е раст на тој бизнис. 

Со растот, претпријатието се трансформира од претприемачко во менаџерско.

Со понатамошен раст, менаџерската фирма може да стане административна (или бирократска).

Кога фирмата ќе стане менаџерска или административна, тогаш се јавуваат проблеми со:

  • раководење на фирмата,
  • бројот на вработените е зголемен,
  • а зголемен е и обемот на работењето. 

Паралелно се зголемува и бирократија (администрацијата) и се влегува во фаза на заситување и тромост. Одлуките тешко се носат, бавна е нивната имплементација, се јавуваат “тесни” грла во работењето и други придружни проблеми, во врска со отежнатото работење на компанијата. 

Со оглед на овие факти, потребно е фирмата да изврши преобразба и од менаџерска или административна да стане повторно претприемачка, како што била во почеток. 

Доколку компанијата сака да остане конкурентна на пазарот, луѓето кои ја водат (менаџерите) треба да се менуваат и да ги надоградуваат своите знаења. 

Кога се јавува проблем во работењето, доаѓа до ерозија на лидерските и претприемачките способности.

Поради сите наведени факти, се чувствува потреба повторно да сe врати претприемачкиот дух во работењето на фирмата, односно се јавува потреба од интрапретприемачи. Главните чекори кои треба да се преземат за да се постигне подобрување се:

  • зголемување на продуктивноста во работењето,
  • зголемување на квалитетот на производот,
  • намалување на трошоците,
  • намалување на времето потребно да се превземат акциите и сл.

Односно менаџерите повторно да станат претприемачи!

Ова е доста тешко спроведлива замисла, бидејќи основачот  на фирмата, кој имал голем претприемачки дух, обично веќе не работи таму. Тој се пензионирал или фирмата е предадена во рацете на други луѓе (наследници или некој кој ја откупил фирмата).

Најчесто основачот пропуштил да ги обучи и насочи луѓето за развивање на претприемачкиот дух, а можно е поради неговото отсуство, претприемачкиот дух едноставно да замрел, гушејќи се во голема администрација, па компанијата полека запаѓа во тешкотии при работењето.

Затоа сега е потребно да се оформи нов претприемачки тим или да се активираат интрапретприемачи, кои би почнале да дејствуваат во правец на ревитализација на компанијата. Најзгодно е да се основаат мали единици, во кои ќе биде лесна имплементацијата на претприемачките замисли. За да се спроведат овие промени, потребно е да се оформи претприемачка култура, претприемачко однесување, односно фирмата повторно (како што било на почетокот) да стане претприемачка.

Останатите постови од овој серијал:

post

Интрапретприемачи – Основи

Интрапретприемач Поимите претприемаштво и претприемачи, обично се врзуваат за работењето во малиот бизнис. Тоа се должи на фактот дека претприемачите најчесто се газди и основачи на малите бизниси. Доколку не се, тогаш најчесто имаат големи овластувања од страна на газдите, па се во состојба без многу дискусии (како што е најчесто случај во големи компании) да преземаат одредени активности.

Поради брзото реагирање на профитна шанса, претприемаштвото стана еден широко пропагиран и посакуван метод во работењето во целиот свет.

Иако во последно време се почесто во светските литератури и теории се зборва за користење на истиот термин – претприемач како во големите корпорации така и за започнување на бизнис. Основната претпоставка на која се базираат овие тврдења е дека стартап не е само започнување на сосема нов бизнис, туку дека стартап може и треба да постои во постоечки бизниси и големи корпорации кои на таков начин ја одржуваат инвентивноста на високо ниво креирајќи сосема нови производи и/или услуги на пазарот.

Интрапретприемаштво се врзува за работењето во големите компании, а може да се користи и пошироко, секаде каде што постои голема бирократизираност. Такви институции можат да бидат: државната администрација, училиштата, болниците, спортските организации, односно секаде каде има отежнато работење особено поради бирократската структура.

Поимот интрапретприемаштво или внатрешно претприемаштво е воведен 1985 година oд страна на Gifford Pinchot III. Тој утврдил дека со воведување на интрапретприемаштво се подобрува работењето во големи системи, како производни, така и непроизводни (Извадок од снимка од предавањата на Gifford Pinchot III).

Светот се наоѓа во непрекината динамика, а бројот на новите научни сознанија секојдневно се зголемува. Поради овој факт, мора да се препознаат секојдневни иницијативи и дејствувања на сите фронтови, за да се следат светски економски постигнувања и компанијата да опстојува на пазарот.

Големите компании морат постојано да се реорганизираат во своето работење, за да не се доведат во состојба на бирократизирање и со тоа успехот во работењето да се загрози. Потребата од постоење на интрапретприемачи во големите компании, се констатира кога се утврдуваат проблемите во нивното работење. Установена е голема инертност во донесувањето и спроведувањето на одлуките, поради големата бирократизираност, а со тоа се зголемува неефикасноста во работењето.

Ова не е случај со секоја голема компанија, бидејќи има и големи компании кои се карактеризираат со голема флексибилност во работењето и кои се исклучително конкурентни во светски рамки. Интраприемачите во корпорациите можат да ги комбинираат предностите на малите претприемачки фирми, со предностите на работењето на големи корпорации.

Интрапретприемачи воведуваат нови производи, нови постапки, нови услуги и придонесуваат компанијата да се развива и да профитира. Со желба проблемите во работењето да се надминаат, се бара местото и улогата на внатрешното претприемаштво или интрапретприемаштво.

Затоа во овој серијал ќе ги опфатиме следните наслови:

post

За започнување на бизнис во 2012 ти треба…

Задачи пред започнување на бизнис Не, започнување на бизнис не е тешко. За да започнеш бизнис ти требаат малку пари, име на бизнис и човек кој ќе ја истрча работата со документацијата. Но, сепак секој сака, особено идните претприемачи, сакаат и сонуваат да изградат успешен бизнис.

Па што е она што му треба на еден претприемач?

Во овој пост ќе опфатам еден традиционален пристап, односно традиционални чекори за започнување на бизнис кои не дека не се ОК, но сепак можеби, потенцирам повторно можеби нема да бидат во согласност со 2012 година и пазарите кои се обликувани или ќе се обликуваат во 2012 година. Затоа и ќе се обидам традиционалното да го преведам во нетрадиционалното, модерното.

Сепак ова е само почеток на годината, допрва ќе работиме на теми од започнување на бизнис и секако посебен акцент ќе биде ставен на темаата бизнис план и процес на бизнис планирање.

Да видиме што е она што му треба на еден “сака да биде претприемач” за да започне бизнис изземајќи ги документациите потребни за ставање на бизнисот во правниот поредок на државата. Ќе започнеме со три основни столбови на секое започнување на бизнис.

#1 Бизнис идеја

Не треба да се повторуваме, но сосема е јасно за да се започне еден бизнис основата е бизнис идеја. Но, она што сакам да го потенцирам е дека таа бизнис идеја не мора да значи дека ќе биде истата и кога ќе се започне бизнис.

Може да имаш повеќе идеи кои низ процесот на започнување и кристализација на истите ќе се избере една. Но, и таа една не значи дека треба да се земе “здраво за готово” и да биде единствената уникатна опција за бизнисот и секако тебе како еден претприемач.

Запомни едно нешто. Ти како еден претприемач не си тој кој одлучува за една бизнис идеја да биде успешна. Пазарот ја има диригентската палка, пазарот и потрошувачите ќе кажат дали тој бизнис со таа бизнис идеја ќе успее или не.

СОВЕТ: Не се врзувај емотивно за било која бизнис идеја. Понуди нешто и собирај информации. Врз основа на тие информации прилагодувај ја таа идеја или тој производ или услуга.

#2 Бизнис модел

Ова е веќе вистинската алатка која ќе го дефинира и обликува бизнисот врз основа на почетната бизнис идеја. Бизнис моделот ќе ги опише основните активности кои бизнисот ќе ги спроведува за да ја испорача вредноста на потрошувачите.

Бизнис моделот ќе ги дефинира потрошувачите на кои ќе се насочи бизнисот, односно вистинските сегменти на кои ќе се испорачува вредноста дефинирана со бизнис идејата.

Бизнис моделот ќе ги дефинира сите потребни ресурси за спроведување на активностите на бизнисот заради испорака на вредноста кон дефинираните сегменти на потрошувачи.

Бизнис моделот ќе ги дефинира сите партнери на бизнисот како снабдувачи, соработници, инвеститори, помагатели…

Бизнис моделот ќе покаже како бизнисот ќе “прави пари” и дали ќе биде профитабилен.

Сепак, и бизнис моделот како и бизнис идејата не е нешто статично, нешто што ќе се изработи еднаш и ќе се држиме за тоа како “глуви на тапан”. Повторно, потрошувачите ќе си кажат дали тој бизнис модел е прифатлив или не од страна на пазарот и дали треба да се смени делумно или пак да се промени во целосно нов бизнис модел со сосема нова вредност или бизнис идеја.

#3 Бизнис план

Имаш бизнис идеја, имаш бизнис модел. Ајде сега да се испланираат сите чекори кои ќе треба да ги направиш за да се започне бизнисот.

Jас не сакам да користам терминологија бизнис план за започнување на бизнисот, бидејќи сметам дека таа терминологија не ја отсликува реалноста. Зошто? Затоа што еден претприемач во оваа фаза сеуште ја тестира идејата и бизнис моделот. Промена на бизнис идеја и промена на бизнис моделот, а 99% е веројатноста дека ќе бидат потребни такви промени, ќе бараат и промена на планот, односно запирање со спроведување на тој план.

На пример, вашата идеја е еден производ со 3 основни карактеристики кој решава три вида на проблеми. И нормално е во оваа фаза таа идеја да се базира на претпоставка дека такво нешто е потребно, бидејќи е познато дека постои проблем. Но, не е познато дали постои доволно силна желба за решавање на тој проблем. Не е познато дали постои можност од страна на пазарот да платат токму за тие три карактеристики и токму за тие три проблеми. Можеби еден дел сакаат 2 карактеристики и решение за еден проблем, друг дел нешто сосема друго, трет дел од пазарот пак и воопшто да не е заинтересиран или пак воопшто да не е свесен дека има таков проблем… За точните потреби нема никогаш да се знае со 100% сигурност без да се понуди решението, да се проба од страна на пазарот и добијат повратни информации за понатамошно прилагодување на бизнисот

Затоа можеби е подобро да се каже дека се работи за бизнис план за тестирање на бизнис моделот и бизнис идејата на која е базиран тој бизнис модел.

post

Претприемачкиот успех може да доведе до претприемачка ноќна мора

Претприемачка ноќна мора

Претприемачка ноќна мора

Има ли претприемач кој не сака успех? Не верувам. Толку многу креативност, напор и вложен труд за да се доведе бизнисот до пиедесталот кој може да се нарече успешност. Но, за несреќа проблемите допрва може да започнат за еден претприемач.

Секој претприемач посакува и се бори за да постигне успех во работата која ја отпочнал. Но, секој успех не носи нужно и комплетно задоволство. Во секој случај се е од корен изменето и претприемачот се сретнува со драматично изменета состојба, како на работното место така и во својот приватен живот. Ништо не е како што било порано.

Започнувањето и раната фаза од бизнисот се највозбудливи, при што е потребна идеја, креативност и визија. Предизвикот е голем, дури и ако се купи веќе разработен бизнис. Кога работата ќе тргне, предизвикот се губи, бидејќи многу работи се стандардизираат, се воведуваат системи на кои бизнисот мора да се потпира за да продолжи да функционира. Некои претприемачи обидувајќи се да си го задржат предизвикот во работата започнуваат нов бизнис за да се оствари нов предизвик, а старата фирма или ја продаваат или поставуваат менаџер, кој понатаму ќе раководи со работењето на претпријатието. Кога фирмата е мала, постои семејна атмосфера. Претприемачот ги знае вработените, работи директно со нив, одблиску ги менаџира и директно е вклучен во работата. Излегува на забави со нив. Постои една врска која во тој дел од животот претставува нераскинлива спрега.

Кога компанијата расте, атмосферата се менува, се внесуваат менаџерски нивоа, почнува да се оформува пирамидално-хиерархиска структура, на што еден претприемач некогаш гледа со незадоволство.

Кога бизнисот расте, се менуваат вештините кои му се потребни на претприемачот.

Во првите години главно се потребни технички вештини, но и познавањето на финансиите. Кога фирмата расте, потребни се следните знаења: менаџерски, мотивирачки, (рако)водни.

Кога фирмата ќе порасне, претприемачот “ја губи подлогата под нозете” и чувствува дека бизнисот веќе не зависи од него и само од него, како и дека бизнисот го водат менаџерите.

Доколку сака да има бизнис до одредено ниво, за да се посвети и на други обврски (деца, семејство, пријатели, спорт, одржување на здравје), а бизнисот несразмерно порасне, тоа доведува до конфликт со претходно зацртаните лични цели, бидејќи се јавува растргнатост помеѓу двете обврски, што предизвикува незадоволство кај претприемачот.

Сепак, успехот не е препорачливо да се отфрли и занемари. Потребно е незадоволствата да се канализираат, како и да се побараат решенија за да се намалат незадоволствата (доколку е потребно да се консултира со експерти, искусни менаџери и други стручни лица, зависно од тоа што за претприемачот претставува проблем и што му предизвикува вознемиреност и незадоволство).

Нека се постигне успехот, а ваквите незадоволства може да се средат, но добро е да се знаат.

post

Купување на постоечки бизнис – Предности и недостатоци

Многу претприемачи сметат дека најдобар начин да се отпочне бизнис, е да се купи некоја постоечка фирма. Но, како и кај секоја друга активност кога станува збор за започнување на бизнис ќе има одредени предности и недостатоци.

предности и недостатоци

Предности на купување на постоечки бизнис

  • Кога се почнува од почеток, можна е појава на непредвидени елементи, па бизнисот може да не проработи, додека при купување на постоен бизнис непредвидливите елементи се редуцирани.
  • За да се разработи нов бизнис, за да се достигне доволен обем на работата (продажбата), потребно е време од една или повеќе години, додека кај постојниот бизнис новиот претприемач почнува од некое повисоко ниво.
  • Ако е во прашање производство, нема потреба од обука на вработените, освен во некој сегмент од работењето, доколку претприемачот смета дека со тоа би го подобрил работењето.
  • Можна е добра локација на бизнисот.
  • Потребни се помали обртни средства.
  • Со купувањето на бизнисот се купуваат и клиентите.
  • Профитот ќе се остварува порано.
  • Објектите, опремата и другите извори се однапред познати.
  • Полесно планирање.
  • Возможен е полесен пристап до финансиите.
  • Работата има разработени канали на продажба, а има и разработени канали на набавката.
  • Доколку производните капацитети се рентаат, а не се купуваат, се намалува износот на потребниот капитал за отпочнување на бизнисот.
  • Претприемачот има податоци од минатата година.

Недостатоци на купување на постоечки бизнис

  • Продажната цена може да биде голема.
  • Локацијата може да биде несоодветна.
  • Неповолниот имиџ кој го има сопственикот и неговата фирма може да се пренесе и на новиот сопственик. Кога ќе се купи бизнис, може да се истакне пораката: “под управа на нов менаџмент”.
  • Погрешна деловна политика.
  • Некои бизниси се нудат на продажба кога се соочени со одредени проблеми.
  • Постоечката работна сила може да не е по желба на новиот сопственик, а поради синдикатот не е во состојба неа да ја смени.
  • Наследени лоши односи со вработените или со синдикатот.
  • Градежните објекти не се добри и барат дополнително инвестирање за реконструкција.
  • Доколку се сака да се воведе нова линија на производство, ограничените капацитети можат да бидат лимитирачки фактори.
  • Опремата може да е стара, па тоа да бара замена, што подразбира дополнителни инвестиции.
  • Нивото на доверба кое го воспоставил основачот, не може автоматски да се префла на новиот сопственик.
  • Може да има застарени залихи кои можат тешко да се продадат.

Останатите наслови од серијалот купување на постоечки бизнис:

post

Купување на постоечки бизнис – Определување на цена

Купување на постоечки бизнис Како една можност за започнување на бизнис или влегување во претприемачките води претставува купување на постоечки бизнис. Но, едно од поважните прашања е која цена да се плати за купување на бизнис.

Продавачот ја поставува цената на бизнисот, а пазарот ја одредува вредноста.

Понудената цена може да биде: преголема, точна или ниска. Во секој случај се работи за спротивни интереси. Стариот сопственик сака да продаде по колку што може поголема цена, додека новиот сопственик сака да купи по најниска можна цена. Па постојат три приоди за продавачот да ја определи продажната цената, а тоа се:

  1. Знам колку ме чини. Ова се неаналитички пристапи. “знам колку сум вложил во бизнисот” обично укажува на елементи од кои не може да се процени бизнисот.
  2. Знам колку треба да добијам. Вториот пристап укажува на ползата што се очекува од продажбата. Како и претходниот, така и овој пристап ја “надувува” цената, па се добиваат вредности повисоки од реалната вредност.
  3. Споредување со цените добиени за сличен бизнис. Третиот пристап врши споредување со цените добиени за слични бизниси. Ова е добар приод кога се продава куќа, стан, земјиште.

Продавачот може да одлучи продажбата да ја врши лично. Тоа е лошо решение. Продавачот е емоционално поврзан со бизнисот. Некои сопственици, при продажбата на нивните бизниси не се многу тажни ако бизнисот не се продаде. Тие и сакаат и не сакаат да го продадат. Посредниците (брокерите) се агенти кои ја подготвуваат продажбата. Брокерите имаат искуство, објективност, способност за преговарање, познавање на купувачите, самодоверба…

За да дојде до реална вредност на некој бизнис, потенцијалниот претприемач мора да утврди и да процени дали бизнисот што го купува е:

  • Лош: Ќе се согледа врз основа на деловните книги, како и лична проверка.
  • Добар: Имаат добро водени деловни книги, добар имиџ кај купувачите, скапи се. Мора да се биде внимателен, за точно да се утврди дали се добри и при тоа да не се стане жртва на измама.
  • Надежен: Со подобар менаџмент, можат да се остварат подобри резултати.

Преговарањето е посебна област за претприемачите, менаџерите, па и за луѓето во неделовниот дел од животот. Важна е цената која е договорена, но важно е и тоа како е дојдено до неа. Вредноста на бизнисот се формира на пазарот, тоа е вредност на бизнисот што некој е подготвен да го плати. Кога се преговара, секоја од страните, за да преговара ефективно, важно е да сфати колкава моќ поседува. Извор на моќ се добива од поседување на информации. Ако купувачите немаат веродостојни информации, тогаш се во сериозно заостанување. Грешка во преговарањето е целосно да му се верува на продавачот. Ако од тројца сопственици двајцата се за продажба, а третиот се размислува, тоа е своевиден притисок врз него. Врз преговорите влијае и времето. Ако купувачот или продавачот се во “тесно” од временски аспект, тогаш тоа е нивна преговарачка слабост. Ако купувачот или продавачот имаат алтернативни решенија, тоа е нивна преговарачка предност. Ако продавачот има единствена алтернатива во продажбата на својата продавница и ако тоа го знае купувачот, тогаш продавачот има преговарачка слабост. Кога се анализираат бизнисите, но и кога се склучува договор, потребни се совети од сметководител и од адвокат.

Пример: Цената што ја бара продавачот е 100. Мислете дека е тоа реална цена. Се јавува купувачот, прашува за цената и се согласува. Како се чувствувате? Разочарано? Мислете дека сте можеле да добиете повеќе?

Втора варијанта: Човек нуди 90, а Вие велите 95 и тој се согласува за 95. Какво е чувството? Оваа цена е помала од првата (100). Дали сега се чувствувате подобро? Повеќето луѓе се чувствуваат подобро! Идентично чувство има купувачот. Ако Вашиот контра предлог беше веднаш прифатен, ќе мислевте дека требало да пробате со 95.

Останатите наслови од серијалот купување на постоечки бизнис:

post

Купување на постоечки бизнис – Етапи

Кога се користи стратегијата на купување на постоечки бизнис како можност за започнување на бизнис добро е да се пристапи етапно. Секогаш започнете со повеќе алтернативи, односно повеќе бизниси на продажба кои би ги разгледувале како можност за купување на еден од нив.

Во овој пост од серијалот започнување на бизнис преку купување на попстоечки бизнис би ги разгледале етапите кои можете да ги користите.

Потпишување на договорот треба да се одвива во етапи, за да се запазат сите потребни процедури и да се извршат сите потребни проверки, па претприемачот да може веднаш да отпочне со работењето. Пред потпишување на договорот, потребно е да се спроведе истражување во три етапи:

#1 Грубо истражување

Првата етапа претставува грубо (воведно) истражување кое треба да се спроведе. Целта е по оваа истражување да останат еден до два бизниса за понатамошно разгледување.

Во оваа етапа вие дноставно:

  • ги посетувате просториите на продавачите,
  • разговарате со нив и притоа главно слушате (продавачот да зборува) и
  • правите проверка на финансиските резултати.

#2 Средно истражување

Втората етапа претставува средно истражување во кое:

  • ги разгледувате средствата,
  • ја проценувате финансиската вредност,
  • утврдувате кој ги поседува акциите,
  • ги проверувате побарувањата,
  • правите преглед на персоналот и неговата квалификација,
  • ги проверувате врските со пазарот и
  • ги собирате информации за снабдувачите.

#3 Фино истражување

Третата етапа или фино (конечно) истражување бара: 

  • Да се проверат правните аспекти.
  • Да се вклучат адвокат и сметководител.
  • Да се анализира зошто продавачот сака да го продаде бизнисот: Дали ќе се пензионира? Лошо здравје? Не сака да биде (да учи) менаџер каков што бара бизнисот што расте? Потребна е финансиска инекција, а сопственикот не може да ја даде? Се намалува пазарот? Технологијата се менува? Производите (услугите) се застарени?

Останатите наслови од серијалот купување на постоечки бизнис:

post

Купување на постоечки бизнис – Фактори кои треба да се разгледаат

Купување на постоечки бизнис Купување на постоечки бизнис претставува добра стратегија или можност за започнување на бизнис. Сепак, пред да се донесе конечна одлука за некој бизнис да се купи добро е да се разгледаат повеќе фактори кои ќе ти овозможат да стекнеш добра слика за бизнисот кој планираш да го купиш.

Да ги разгледаме некои од основните фактори кои треба да се разгледаат при купување на постоечки бизнис.

#1 Физичка состојба

Физичката состојба на работните капацитети (градежни објекти и опрема) треба да се процени. Доколку претприемачот нема доволно искуство, може да ангажира стручњак за проценката да биде реална. Ако износот кој се плаќа за недвижности и опрема е доста висок, претприемачот може да одлее големи финансиски средства, што за понатамошното работење може да претставува хендикеп, бидејќи мора да се обезбедат додатни средства за реализирање на тековните проблеми. Староста на зградите и опремата одредува колкава ангажираност е потребна, за да се доведат во оперативна состојба. Доколку цената е поволна, од таа опрема или недвижности може додатно да се заработи, доколку се продаде вишокот на капацитети, па претприемачот може да оствари додатна заработка.

#2 Пазарна состојба

Пазарната состојба, на претприемачот му покажува каква е состојбата на теренот и што се бара во моментот. Потребно е да се определи структурата на населението, како и карактеристиките на целната група (образование, старост, пол), големината на целната група, платежната моќ, стилот на живеење и сл.

#3 Конкуренција

Потребно е да се определи и позицијата на конкуренцијата. Колку директни конкуренти има во одредениот регион? Колку индиректни конкуренти има? Колку конкуренти ја напуштиле гранката во последните 5 години? Колку нови конкуренти чекат да влезат во бизнис? Каква е политиката на цени во оваа област? Кои услуги ги нуди конкуренцијата? Рангирање на конкурентите по сила? Каков е нивниот настап на пазарот?

#4 Финансиска позиција

Финансиската позиција на бизнисот треба да ни даде одговор на тоа: Дали е прифатливо да се продолжи со работење на зададениот сектор или треба да се менува индустриската гранка? Треба да се најдат одговори на следниве прашања: Каков е трендот на профитот и текот на средствата во последните 5 години? Дали профитот е стабилен или има флуктации? Каков е трендот на продажбата? Дали средствата се реално вреднувани во билансот на состојбата?

#5 Законска регулатива

Законската регулатива и правните аспекти, при купувањето на бизнисот, треба да бидат испочитувани до крај и без оглед на тоа колку кошта адвокатот. Обавезно, треба да се влезе во реализирањето на овие прашања во соработка со адвокат, кој имал претходно искуство во оваа проблематиката, бидејќи има разни понуди со сомнителни содржини: повеќе сопственици; недорешени спорови; незаверени објекти во државни институции… Па новиот сопственик не ќе може да ужива во својата сопственост, туку може долг временски период да помине по судови, што може скапо да го чини. За да се одбегне создавање на таква состојба потребно е да се обезбедат следниве информации: Доказ за сопствеништво на фирмата. Дали фирмата има потребни дозволи за работа и дали тие уште важат? Дали патентите со кои располага фирмата се заштитени според законите и дали се сеуште важечки? Дали фирмата има договори со вработените? Дали фирмата има документи за закуп на опремата и објектите? Дали фирмата има некои нерешени спорови?

Останатите наслови од серијалот купување на постоечки бизнис:

post

Купување на постоечки бизнис

Купување на постоечки бизнис Како една можност да се стане претприемач е да се купи веќе постоечки бизнис кој е на продажба. Значи освен започнување со сопствена бизнис идеја од нула, може и да се купи постоечки бизнис.

Најчесто, да се најде бизнис не е проблем, но проблем е да се најде добар бизнис.

Во развиените земји, во весниците, има огласи во кои се нудат бизниси. Во локалните весници се нудат најчесто локални бизниси, додека во Wall Street Journal има светски бизниси.

При барање на бизнисите за купување, може да се користат и услугите на брокерите. Провизијата на бизнис-брокерите може да изнесува и до 10 % од продажна цена. За да се добие сознание за купување на бизнис, треба да се користат и личните врски со пријатели, со банкари, со сметководители, со деловни луѓе. Овие се индиректни пристапи. Со директен пристап, лично се стапува во контакт со можниот продавач на бизнис и се преговара за можното купување на бизнисот.

Прашањето зошто сопственикот сака да го продаде својот бизнис, за купувачот е мошне значајно. Врз база на сознанијата што се добиват кога ќе се испитаат причините за продажба, може да се добие квалитетна слика колку бизнисот ветува и колку пари треба да се понудат за да се откупи истиот.

Доколку е под притисок, стариот сопственик може да даде поволни услови. Можно е и измислување на проблеми од страна на стариот сопственик, со цел да се измами купувачот, дека е во криза и дека нуди поволни услови за купување, а тие да се далеку од поволни.

Причини за продажба може да бидат:

  • загуби на капитал поради континуиран пад на продажбата и профитот;
  • смртен случај, пензионирање или болест на сопственикот;
  • незаинтересираност на наследниците за водење на бизнисот;
  • спорот со партнерот;
  • територијално прелевање на бизнисот;
  • принудна ликвидација или продажба;
  • страв од конкуренцијата, како и неможност од справување со неа;
  • страв од постоечка или идна економска состојба;
  • недостаток на желба и мотив за понатамошното занимавање со бизнисот или недостатокот на капитал за да се изврши реконструкција и подобрување, како и набавка на новата опрема или производи;
  • желба за промена на гранката на работењето.

Затоа, во следните неколку денови ќе одиме со серијал на постови за започнување на бизнис преку купување на постоечки бизнис. Така да ќе бидат опфатени следниве наслови:

post

Започнување на бизнис: Предности и недостатоци

Претприемач новогодишно 2012

Претприемач новогодишно 2012

Започнување на бизнис носи одредени предности, но има и свои недостатоци.

Треба точно да се определи што во дадениот момент претставува предност, а што недостаток, за да можат предностите да се искористат, а влијанието на недостатоците да се амортизира и неутрализира.

За оваа цел најмногу се користи SWOT-анализата, со чија помош се определуваат јаките и слабите страни кои настануваат во самото претпријатие, како и шансите и заканите кои се јавуваат како надворешни чинители.

Ајде да разгледаме некои предности и некои недостатоци во однос на започнување на бизнис.

Предности на започнување на бизнис

Предностите на започнување на бизнисот од нула се:

  • Можност да се позиционира бизнисот на посакувана локација. Самиот си анализира, избира и одлучува за локацијата претприемачот. Кога станува збор за купување на постоечки бизнис, ова не е можност, или пак бара вложување на многу повеќе финансиски средства.
  • Физичките капацитети се инсталираат според однапред дефинирани цели, предвидени со бизнис план.
  • Можностите за иновацијата се поголеми доколку се отпочне нов бизнис, при што сите фази во проектирањето се запазени.
  • Со отпочнувањето на нов бизнис, претприемачот креира сопствен имиџ, што не е случај при купување на веќе постоечка фирма.
  • Со купување на одредена фирма се купува и нејзината профитабилност, а со новата фирма може до ист или поголем профит да се стигне со помалку пари.

Недостатоци на започнувањењ на бизнис

Недостатоци на започнување на бизнисот од нула се:

  • Многу поголем ризик во однос на купување на веќе постоечки бизнис;
  • Потреба од време за да се стекне довербата на потрошувачите;
  • При започнувањето секогаш, ама баш секогаш ќе постои проблемот околу обезбедување финансиски средства;
  • Процесот на воведување во работата бара големо време за воспоставување на канали за набавка, продажба, кредитни аранжмани;
  • Неискуството со работата може да биде причина за неуспех;
  • Започнување со бизнис често пати носи и неискуство на претприемачот во однос на менаџментот;
  • Започнување со бизнис е напорна работа, да не се лажеме дека е лесно.